శ్లోకః
తస్మై సమ్యగ్ఘుతో
వహ్నిర్వాజినీరాజనావిధౌ ।
ప్రదక్షిణార్చిర్వ్యాజేన హస్తేనేవ జయం
దదౌ ॥4.25॥
పదవిభాగః
తస్మై సమ్యక్ హుతః వహ్నిః వాజి-నీరాజనా-విధౌ । ప్రదక్షిణ-అర్చిః వ్యాజేన హస్తేన ఇవ జయం దదౌ ॥
అన్వయః
వాజినీరాజనావిధౌ సమ్యక్ హుతః వహ్నిః
తస్మై ప్రదక్షిణార్చిః వ్యాజేన హస్తేన ఇవ జయం దదౌ ॥4.25॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
వాజినీరాజనావిధౌ సమ్యక్ హుతేన వహ్నినా
తస్మై ప్రదక్షిణార్చిః వ్యాజేన హస్తేన ఇవ జయః దదే ॥
సరలార్థః
యదా రఘుః అగ్నౌ విధివత్ ఆహుతిం
ప్రక్షిపన్ అశ్వాదీనాం నీరాజనాఖ్యం కర్మ విదధే, తదా హోమాగ్నిః ఆహుతిం స్వీకృత్య స్వకీయశిఖారూపహస్తం
ప్రసార్య తస్మై నృపాయ స్వయమేవ విజయం దత్తవాన్ ॥
తాత్పర్యమ్
గుర్రాలకి ఆరతి
ఇచ్చేటప్పుడు చేసిన హోమము యొక్క అగ్ని - చేయెత్తినట్లు - ప్రదక్షిణదిశలో తిరుగుతూ అతడికి జయాన్ని సూచించింది.