శ్లోకః
రఘోరవష్టమ్భమయేన పత్రిణా హృది క్షతో గోత్రభిదప్యమర్షణః
।
నవామ్బుదానీకముహూర్తలాఞ్ఛనే ధనుష్యమోఘం సమధత్త
సాయకమ్ ॥3.53॥
పదవిభాగః
రఘోః అవష్టమ్భ-మయేన
పత్రిణా హృది క్షతః గోత్రభిత్ అపి అమర్షణః । నవ-అమ్బుబుద-ఆనీక-ముహూర్త-లాఞ్ఛనే ధనుషి అమోఘం
సమధత్త సాయకమ్ ॥
అన్వయః
రఘోః అవష్టమ్భమయేన పత్రిణా హృది క్షతః అమర్షణః
గోత్రభిత్ అపి, నవామ్బుదానీకముహూర్తలాఞ్ఛనే ధనుషి
అమోఘం సాయకం సమధత్త ॥3.53॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
రఘోః అవష్టమ్భమయేన పత్రిణా హృది క్షతేన అమర్షణేన
గోత్రభిదా అపి, నవామ్బుదానీకముహూర్తలాఞ్ఛనే ధనుషి
అమోఘః సాయకః సమధీయత ॥
సరలార్థః
రఘోః తాదృశేన స్తమ్భవత్ సువిశాలేన శరేణ వక్షసి
తాడితః సన్, పురన్దరః క్రోధాత్ అధీరో బభూవ ధనుషి
అమోఘం శరం సహితవాత్, తచ్చ తస్య దివ్యకాన్తిమణ్డలభాసురం
ధనుః నవపయోదపటలే ఇవ శుశుభే ॥
తాత్పర్యమ్
స్తంభమువంటి రఘువు యొక్క బాణము
చేత వక్షమున కొట్టబడి కోపించిన ఇంద్రుడు తొలకరి మబ్బుల దొంతరకు క్షణికచిహ్నమైన తన
ధనుస్సులో అమోఘమైన (వ్యర్థము కాని) బాణమును ఎక్కుపెట్టాడు.