శ్లోకః
తవ మన్త్రకృతో మన్త్రైః దూరాత్ ప్రశమితారిభిః ।
ప్రత్యాదిశ్యన్త ఇవ మే దృష్టలక్ష్యభిదః శరాః ॥1.61॥
పదవిభాగః
తవ మన్త్ర-కృతః మన్త్రైః దూరాత్ ప్రశమిత-అరిభిః । ప్రత్యాదిశ్యన్తః
ఇవ మే దృష్ట-లక్ష్య-భిదః శరాః ॥
అన్వయః
మన్త్రకృతః తవ దూరాత్ ప్రశమితారిభిః మన్త్రైః దృష్టలక్ష్యభిదః
మే శరాః ప్రత్యాదిశ్యన్తే ఇవ ॥1.61॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
మన్త్రకృతః తవ దూరాత్ ప్రశమితారయః మన్త్రాః
దృష్టలక్ష్యభిదః మే శరాన్ ప్రత్యాదిశన్తి ఇవ ॥
సరలార్థః
అహో, తే మన్త్రాణాం
ప్రతాపః యైః మంత్రైస్త్వం మదీయానరీన్ పరోక్ష ఏవ నాశయసి! అతః అరీణామ్ అభావాత్ మే
బాణాః నిష్ప్రయోజనా ఆసన్. త్వన్మంత్రసామర్థ్యేనైవ మే సర్వారిశాన్తిః ॥
తాత్పర్యమ్
(దిలీపుడు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు) “మంత్రకర్తవైన మీయొక్క మంత్రములు దూరంగా (అగోచరంగా) ఉన్న
శత్రువులను సైతం నశింపజేయగలవు. ఆ మంత్రములచేత, కంటికి కనబడే
లక్ష్యాన్ని మాత్రమే భేదించగల నా బాణాలు ధిక్కరించబడుతున్నాయి.”
(మీ మంత్రశక్తిచేతనే ఎక్కడో ఉన్ననా శత్రువులు నశిస్తూ ఉండగా
- దగ్గరికి వస్తే తప్ప లక్ష్యాన్ని భేదించలేని - నా బాణాలకు పనిలేదు కదా!)
