శ్లోకః
దుదోహ గాం స యజ్ఞాయ సస్యాయ మఘవా దివమ్ ।
సంపద్వినిమయేనోభౌ దధతుర్భువనద్వయమ్ ॥1.26॥
పదవిభాగః
దుదోహ గాం స యజ్ఞాయ సస్యాయ మఘవా దివమ్ । సంపద్-వినిమయేన
ఉభౌ దధతుః భువన-ద్వయమ్॥
అన్వయః
సః యజ్ఞాయ గాం దుదోహ. మఘవా సస్యాయ దివం (దుదోహ).
(ఏవమ్) ఉభౌ (ఇంద్రదిలీపౌ) సంపద్వినిమయేన భువనద్వయం దధతుః ॥1.26॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
తేన యజ్ఞాయ గౌః దుదుహే, మఘౌనా సస్యాయ ద్యౌః (దుదుహే) ఉభాభ్యాం సంపద్వినిమయేన
భువనద్వయం దధే ॥
సరలార్థః
లోకేశ్వరః దిలీపః వసుధాయాః సముపార్జితైః కరైః
ఇంద్రలోకప్రీతిసాధనం యజ్ఞం కృత్వా శచీపతిం సంతోషయామాస. స్వర్గపతిః సహస్రలోచనోపి
ప్రీతః సన్ స్వర్గాత్ పాతితైః మేఘసలిలైః వసుధాయాః ధాన్యసమ్పదం సంవర్ధ్య పృథ్వీపతిం
సంతోషయామాస ఏవమింద్రదిలీపౌ ఉపకారవినిమయేన మర్త్యం స్వర్గం పాలయామాసతుః ॥
తాత్పర్యమ్
దిలీపుడు యజ్ఞములను చేసేందుకు అతడు భూమిని పితికాడు
(ప్రజలనుంచి పన్నులను గ్రహించాడు). (బదులుగా, భూమిపై)
పైరుపంటలను వృద్ధి చెందేందుకు ఇంద్రుడు స్వర్గాన్ని పితికాడు (వర్షాన్ని
కురిపించాడు). ఈవిధంగా, ఆ ఇరువురు తమ సంపదలను పరస్పరం
ఇచ్చిపుచ్చుకుంటూ రెండు లోకాలనూ పరిపాలించారు.
(దిలీపుడి యజ్ఞాల కారణంగా దేవతలు ప్రీతి చెందారు.
ప్రత్యుపకారంగా ఇంద్రుడు వానలను కురిపించి సుభిక్షాన్నిచ్చాడు).
No comments:
Post a Comment