శ్లోకః
ఇత్థం క్షితీశేన వసిష్ఠధేనుర్విజ్ఞాపితా ప్రీతతరా
బభూవ ।
తదన్వితా హైమవతాచ్చ కుక్షేః
ప్రత్యాయయావాశ్రమమశ్రమేణ ॥2.67॥
పదవిభాగః
ఇత్థం క్షితి-ఈశేన
వసిష్ఠ-ధేనుః విజ్ఞాపితా ప్రీతతరా బభూవ । తత్ అన్వితా హైమవతాః
చ కుక్షేః ప్రత్యాయయౌ ఆశ్రమమ్ అశ్రమేణ ॥
అన్వయః
క్షితీశేన ఇత్థం విజ్ఞాపితా వసిష్ఠధేనుః ప్రీతతరా
బభూవ,
తదఅన్వితా (సతీ) హైమవతాత్ కుక్షేః అశ్రమేణ ఆశ్రమం చ
ప్రత్యాయయౌ ॥2.67॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
క్షితీశేన ఇత్థం విజ్ఞాపితయా వసిష్ఠధేన్వా ప్రీతతరా
బభూవే,
తదన్వితయా (సత్యా) హైమవతాత్ కుక్షేః అశ్రమేణ ఆశ్రమం చ
ప్రత్యాయయే ॥
సరలార్థః
ఏవం దిలీపేన ప్రార్థితా వసిష్ఠస్య గౌః భృశం
సంతుష్టా బభూవ, పశ్చాత్ తేన చ అనుగమ్యమానా నగేన్ద్రకన్ధరాత్
(సుఖేన) ఆశ్రమమ్ ఆజగామ ॥
తాత్పర్యమ్
ఈ విధంగా రాజు చేత అర్థించబడిన నందిని ఇంకా ప్రీతి
చెందింది. ఆ తరువాత ధేనువు (నందిని) వెంట నడుస్తూ ఉండగా, (దాని ముందు దిలీపుడు నడుస్తూ), హిమాలయపర్వతగుహనుంచి శ్రమ లేకుండా ఆశ్రమానికి తిరిగి
వచ్చారు.
No comments:
Post a Comment