శ్లోకః
ఉవాచ ధాత్ర్యా ప్రథమోదితం వచో, యయౌ తదీయామవలమ్బ్య చాఙ్గులిమ్ ।
అభూచ్చ నమ్రః ప్రణిపాతశిక్షయా, పితుర్ముదం తేన తతాన సోఽర్భకః ॥3.25॥
పదవిభాగః
ఉవాచ ధాత్ర్యా ప్రథమ-ఉదితం వచో, యయౌ తదీయామవలమ్బ్య చ అఙ్గులిమ్ ।
అభూత్ చ నమ్రః ప్రణిపాత-శిక్షయా, పితుః ముదం తేన తతాన సః అర్భకః ॥
అన్వయః
సః అర్భకః ధాత్ర్యా ప్రథమోదితం వచః ఉవాచ, తదీయం అఙ్గులిం చ అవలమ్బ్య యయౌ, ప్రణిపాతశిక్షయా చ నమ్రః అభూత్, తేన పితుః ముదం తతాన ॥3.25॥
వాచ్యపరివర్తనమ్
తేన అర్భకేణ ధాత్ర్యా ప్రథమోదితం వచః ఊచే, తదీయామఙ్గులిం చ అవలమ్బ్య యయే ప్రణిపాతశిక్షయా చ నమ్రేణ
అభావి,
తేన పితుః ముత్ తేనే ॥
సరలార్థః
స దిలీపకుమారః ధాత్ర్యా శిక్షితః సన్ (పితేతి)
మనోహరవచనం ప్రథమం ఉచ్చారయామస, ధాత్ర్యా అఙ్గులిం
ధృత్వా చలితుమ్ ఆరబ్ధవాన్, శిరసా ప్రణామం కర్తుం అశిక్షత, తస్య పుత్రస్య తాః తాః చేష్టా అవలోక్య దిలీపః అధికతరం సుఖం
లబ్ధవాన్ ॥
తాత్పర్యమ్
ఆ బాలుడు (రఘువు) దాది నేర్పిన మొదటి మాటలను
పలికాడు,
తన చేయి పట్టుకొని మొదటి అడుగులు వేసాడు. నమస్కరించడమూ
నేర్చుకొన్నాడు. ఆ యా చేష్టలను చూసి దిలీపుడు ఎంతో సంతోషాన్ని పొందాడు.
No comments:
Post a Comment